تبلیغات
ایران ایده آل - نماز خواندن در ادارات
من اگر بنشینم، تو اگر بنشینی، چه کسی برخیزد؟ چه کسی با دشمنان بستیزد؟

نماز خواندن در ادارات

نویسنده :م. پورزکی
تاریخ:جمعه 20 اردیبهشت 1392-07:01 ب.ظ

گزارش میدانی از وضعیت نماز خواندن در ادارات


صدای اذان را می شنوم. دلم برای سجاده پَر می کشد. هر روز، این وقت و این ساعت با او وعده دیدار دارم. مرا با خود به ملاقات خدا می برد. دیگر باید بلند شوم. اما نگاه سنگینی شانه هایم را فشار می دهد تا بنشینم. مدیر شرکت دوست ندارد که وقتی برای نماز بگذارم...


به گزارش بسیج پرس، نماز مهمترین عبادات است که طبق روایات اگر قبول درگاه خداوند شود عبادات دیگر نیز قبول خواهند شد و اگر نه، اَعمال دیگر نیز قبول نخواهند شد.




اما به نظر می رسد این روزها، خواندن نماز اول وقت و حتی گاهی، نماز خواندن، چندان کار راحتی نیست! به خصوص اگر کارمند کسی باشی که اعتقادی به نماز ندارد. در این رابطه با چند تن از هموطنان شاغل صحبت می کنیم:

زهرا اولین کسی است که پای صحبتش می نشینیم. زهرا زنی 27 ساله است که در شرکتی کار می کند که هیچ کس نماز نمی خواند. وی می گوید: دو ماه است که در شرکتی کار می کنم که هیچ کدام از کارمندانش نماز نمی خوانند.

طبق قرارداد یک ساعت برای استراحت و ناهار داریم. اما چون فضای شرکت ما کوچک است و ما به طور مداوم در معرض دید مدیر شرکت هستیم، من تلاش می کنم تا ظرف نیم ساعت هم ناهار را صرف کنم و هم نمازم را بخوانم.


کارمندان دیگر بیش تر از یک ساعت وقت خود را به بطالت می گذرانند اما چون من نماز می خوانم بیشتر از دیگران در معرض دید و اتهام به سستی هستم. نگاه مدیر شرکت به من بسیار سنگین است. دیگر خسته شده ام. می خوام به خاطر نمازم، محل کارم را ترک کنم. ایمانم را بیشتر از کارم دوست دارم.

یوسف نیز درد دیگری دارد. وی می گوید: در شرکت ما، نماز خوان ها را آزار می دهند. من وقتی نماز می خوانم، همکارم با پایش به من ضربه می زد و مرا مسخره می کند. اما من کاری از دستم بر نمی آید.

هانیه نیز می گوید: دفتر ما جایی برای نماز خواندن ندارد. من زیر پای یکی از همکاران آقا، نماز می خوانم و گاهی هم منتظر می شوم تا او از دفتر خارج شود تا بتوانم نماز بخوانم و البته گاهی هم نمازم به همین علت قضا می شود. 

آنچه که گفته شد به این معنا نیست که همیشه اوضاع این گونه است. سازمان ها و شرکت های بسیاری هستند که اهمیت ویژه ای به نماز اول وقت می دهند. به عنوان مثال، حسین در سازمانی کار می کند که نمازخانه بزرگی دارد و بیشتر افراد در آنجا نماز می خوانند و نماز نخواندن در آن جا ضد ارزش است.

وی می گوید: وقت نماز که می شود، همگی بلند می شویم و به اتفاق به نمازخانه می رویم. مدیر ما، خودش به نماز معتقد است. برای همین، حتی آن هایی که اعتقاد محکمی ندارند سعی می کنند تا نماز را به جا آورند.

با این توضیح، به نظر می رسد، مدیران مشاغل می توانند تاثیر مستقیمی بر میزان خواندن نماز در شرکت ها داشته باشند. حال سوال اینجاست که برای تشویق مدیران بخش خصوصی به فراهم کردن امکانات مناسب جهت ادای فریضه نماز، چه کاری می توان انجام داد؟




داغ کن - کلوب دات کام
نظرات() 
What is distraction osteogenesis?
سه شنبه 17 مرداد 1396 03:59 ب.ظ
An interesting discussion is worth comment. I think that you need to write more about this subject matter,
it might not be a taboo matter but generally folks don't
speak about such topics. To the next! Many thanks!!
BHW
جمعه 1 اردیبهشت 1396 12:10 ق.ظ
Fantastic beat ! I wish to apprentice while you amend
your website, how can i subscribe for a weblog web site? The account aided me a applicable deal.
I have been a little bit familiar of this your broadcast provided vibrant
clear idea
manicure
یکشنبه 20 فروردین 1396 04:38 ق.ظ
I was curious if you ever thought of changing the page layout
of your blog? Its very well written; I love what youve got to
say. But maybe you could a little more in the way of content
so people could connect with it better. Youve got
an awful lot of text for only having 1 or 2 images.
Maybe you could space it out better?
armin
جمعه 20 اردیبهشت 1392 08:15 ب.ظ
http://shahreahrimani.mihanblog.com
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر